Kłopoty oddechowe noworodka

Każdy człowiek żeby żyć, potrzebuje tlenu. W okresie płodowym tlen jest dostarczany przez organizm matki. Aby organizm dziecka rozwijał się prawidłowo, konieczne jest sprawne działanie łożyska. To przez łożysko na zasadzie dyfuzji biernej trwa stały transport tlenu do płodu i dwutlenku węgla w kierunku przeciwnym.
W momencie porodu funkcje te muszą przejąć płuca. Aby zrozumieć konieczność obserwacji czynności oddechowych noworodka, musimy zdać sobie sprawę, w jaki sposób noworodek pozbywa się dwutlenku węgla i jak pobiera tlen.
Po porodzie dziecko łapie pierwszy prawdziwy oddech. Jeżeli noworodek jest donoszony i pęcherzyki płucne są prawidłowo ukształtowane, start układu oddechowego jest samoistny i przebiega tak, jak ukształtowała to natura. Dziecko wydaje głośny krzyk. W tym momencie usuwane są z płuc resztki płynów owodniowych, podejmują pracę mięśnie międzyżebrowe i przepona. Płuca napełniają się powietrzem, absorbując tlen, a potem wydalają dwutlenek węgla.
Pierwszy oddech u zdrowego dziecka następuje w ciągu 30-60 sekund po urodzeniu i jest reakcją odruchową na zmianę środowiska życia. Dlatego doświadczona matka czuje radość słysząc krzyk maleństwa, świadczy to o samodzielnym podjęciu czynności życiowych. Czasem trzeba pomóc mechanicznie, dając lekkiego klapsa, by oczyścić płucka z zalegających wód płodowych.
Kiedy dziecko przychodzi na świat, jego stan jest oceniany przez lekarzy i położne przyjmujące poród. Sprawdzane jest przede wszystkim oddychanie, czynność serca, napięcie mięśniowe i reakcje na bodźce. Obserwowane jest zabarwienie skóry noworodka.
Wykonuje się również gazometrię krwi, która sprawdza poziom tlenu i dwutlenku węgla we krwi dziecka. Wynik tego badania jest przede wszystkim oceną wydolności procesu oddychania i dobrania właściwego sposobu leczenia w razie wykrycia nieprawidłowości.
Badanie to należy koniecznie wykonać w przypadku noworodków, u których podejrzewa się zespół zaburzeń oddychania (ZZO) Stwierdza się go u około 10 procent noworodków. Zespół zaburzeń oddychania występuje częściej u dzieci, które przyszły na świat w wyniku cesarskiego cięcia lub narodziły się przedwcześnie, ale niezależnie od przyczyn objawy są charakterystyczne. Należą do nich: nadmiernie przyspieszone oddychanie, występujący bezdech, przyśpieszenie akcji serca, zaciąganie mostka i przestrzeni międzyżebrowych, postękiwanie, ruchy skrzydełek nosa świadczące o problemach z zaciągnięciem powietrza, zasinienie ciałka, osłabienie napięcia mięśniowego.
W przypadku potwierdzenia choroby dziecko jest natychmiast poddane leczeniu.
Niekiedy okazuje się, że noworodek choruje na zapalenie płuc w wyniku zbyt wczesnego pierwszego oddechu, wykonanego jeszcze w jamie macicy i zachłyśnięcia się wodami płodowymi. Konieczne jest wtedy podłączenie dziecka do respiratora.
U zdrowych dzieci należy w pierwszych tygodniach obserwować oddech. Maluszek początkowo oddycha tylko noskiem, dlatego szczególnie niebezpieczne są w tym okresie wszelkie przeziębienia. Zatkanie noska katarem znacznie upośledza oddychanie.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here